شورای عالی فدرال، متشکل از حاکمان سلسله ای از هفت امارت، عالی ترین نهاد اجرایی کشور است . از بین اعضای خود رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور را انتخاب می کند و رئیس جمهور نخست وزیر و کابینه را تعیین می کند . امارت ابوظبی ریاست فدراسیون را از زمان تأسیس آن در سال 1971 کنترل می کند . رئیس جمهور فعلی، شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان، در سال 2004 جانشین پدرش شد . در سال 2006 ، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم به عنوان حاکم امارت دبی و معاون رئیس جمهور و نخست وزیر امارات متحده عربی جانشین برادر فقید خود شد .

شورای عالی فدرال منتخب همچنین بالاترین مرجع قانون گذاری کشور است، اما شورای ملی فدرال 40 کرسی (FNC) ، .که می تواند قوانین پیشنهادی را بررسی کند و از وزرای دولت سؤال کند، توصیه می شود از سال 2006 ، نیمی از اعضای FNC برای دورههای چهار ساله و بر مبنای غیرحزبی توسط یک کالج انتخاباتی که توسط حاکمان هر یک از امارات انتخاب میشود، انتخاب می شوند، در حالی که دولت مستقیماً نیمی دیگر را منصوب می کند .

اندازه کالج انتخاباتی در طول زمان گسترش یافته است . برای انتخابات اکتبر 2019 ، تعداد اعضا به 337,000 نفر رسید که از 224,000 نفر در سال 2015 افزایش یافت، اگرچه این تعداد هنوز از کل جمعیت شهروندان در سن رای دادن بسیار کمتر بود . نزدیک به 500 نامزد برای 20 کرسی منتخب رقابت کردند . مشارکت رای دهندگان در حدود 35 درصد پایین باقی ماند که با سطح 2015 مطابقت داشت .
(هیچ نهاد قانون گذاری منتخبی در هر امارت وجود ندارد).

آیا قوانین و چارچوب انتخاباتی منصفانه است و آیا توسط نهادهای مربوطه مدیریت انتخابات به طور بی طرفانه اجرا میشود؟
چارچوب انتخاباتی امارات متحده عربی فقط در مورد FNC مشورتی اعمال می شود و فاقد حق رأی عمومی است . در حالی که کالج انتخاباتی گسترش یافته است و رای دادن در خارج از کشور برای اولین بار در سال 2015 مجاز شد، هیچ پاسخگویی در مورد رویه هایی که حاکمان هر یک از امارات لیست های واجد شرایط رای دادن را تهیه می کنند وجود ندارد . تخصیص جغرافیایی کرسی های FNC منجر به حضور بیش از حد قابل توجهی برای امارات کوچکتر می شود.