این قلعه خشتی قرن شانزدهمی، در حدود 20 کیلومتری شمال شهر راس‌الخیمه، در موقعیت استراتژیکی بالای تپه و رو به خلیج برای دفاع از منطقه در برابر حمله بریتانیا ساخته شده است. قلعه ضایه بر روی تپه‌ای به ارتفاع 70 متر قرار دارد که بین باغ های نخل خرما و کوه‌های جبل جیس بالا آمده و به عنوان یک برج نظامی دفاعی نقش مهمی در تاریخ راس‌الخیمه داشته است. قدمت آن به اواخر عصر برنز (1600 – 1300 قبل از میلاد) برمی‌گردد. استحکامات و برج‌‎های دیده‌بانی ویران شده در جنوب تپه دیده می‌شود. این قلعه مرتفع‌ترین قلعه در امارات متحده عربی است.

نبرد سال 1891 بین قبایل محلی این منطقه و نیروهای بریتانیایی منجر به تخریب بسیاری از استحکامات اینجا شد. بسیاری از مردم قلعه ضایه، گله‌داران و کشاورزان نخلستان‌های خرمای ضایه بودند که با ورود انگلیسی‌ها به آنجا گریختند.

در پایه قلعه 12 مقبره بزرگ از 2000 از سال‌های تا 1300 قبل از میلاد وجود دارد. چهار مقبره قبلاً حفاری شده‌اند تا سازه‌های تدفین قابل توجه جنوب شرقی عربستان را نشان دهند. اداره آثار باستانی و موزه‌های راس‌الخیمه قصد دارد کل این منطقه را به یک پارک باستان‌شناسی تبدیل کند.

برای رسیدن به بالای قلعه ضایه لازم است از 239 پله زیگزاگی بالا بروید. صعود به این قلعه ناهموار و صخره‌ای است. کالسکه، ویلچر و سایر وسایل کمک حرکتی در دسترس نیست. هیچ روشنایی وجود ندارد، بنابراین توصیه می‌شود در ساعات روز از قلعه بازدید کنید.